Dywany perskie są synonimem dobrego smaku i prawdziwej elegancji. Należą do najbardziej znanych i pożądanych dywanów na świecie. Przyczyna takiego stanu rzeczy leży w materiale, z którego są wykonane. Perska wełna uważana jest na najlepszą na świecie. Początkowo kobierce tkano ręcznie. Podania mówią, że król Jan III Sobieski po zwycięstwie pod Wiedniem przywiózł niezliczone łupy, a wśród nich tysiące pięknych dywanów, prawdziwych rękodzielniczych dzieł sztuki. Dywany tkane są od tysiąca lat. Przez wieki szukano sposobów ich upiększenia i najwłaściwszego doboru kolorów, wzorów. Dziś również można spotkać prawdziwe dzieła sztuki wykonane ręcznie płynące z krajów wschodnich. Dawniej niektóre z nich były przetykane złotem i srebrem, wykonywane z jedwabiu. Były tak pożądanym produktem, że w Polsce to król nadawał przywilej ich sprowadzania. Posiadanie ich na dworze świadczyło o wielkim splendorze i bogactwie mieszkańców. Cena pojedynczego egzemplarza mogła sięgać nawet kilku wiosek. Prawdziwym miłośnikiem perskich kobierców był król Zygmunt III Waza. Gdy w XIX wieku jego dywany trafiły na wystawę w Paryżu, zaczęto je nazywać polskimi – od znajdujących się na nich herbów. Mówi się, że każdy dywan inaczej wygląda w różnych pomieszczeniach. Zasada ta nie stosuje się do perskich kobierców – te zachwycają wszędzie i warte są każdej ceny. Poza perskimi szczególnie pożądane są dywany z Turkiestanu, Kaukazu i Turcji. Najbardziej znany jest kobierzec Chosroesa, który został pocięty na kawałki podczas podboju Persji. Miał on według legendy przedstawiać przepiękny letni ogród.